"...سلام هجده سالگی:

الان دیگه بزرگ شدی و عاقل شدی.شاید تابلوهای قشنگ میکشی.یا دوستهایت آنقدر زیادند که نمیدونی به کدومشون نامه بنویسی!

اگر بلوط اینترنت داشته باشه براش ایمیل و پیغام می فرستی.

فکر کنم الان دیگه دماغت کوچک شده.(یعنی امیدوارم)

ببینم آیا الان داری میری دانشگاه یا بیکاری؟احتمالا الان دیگه از سردرگمی در اومدی و یک راهی را انتخاب کردی.ممکن است داری درس میخونی -که اصلا وقت نداری این نامه رو بخونی- یا اینقدر بیکاری که شاید صد بار بخوانیش.

میدانم وقتی این نامه را بخوانی احساس میکنی دوتا شدی،یکی زمان قدیم و یکی زمان جدید.به هر حال من زمان قدیمی ات هستم.از من نترس.ولی من از تو می ترسم!!!چون میدونم خیلی دوست داری جای من برگردی...

(با تقلب از امیلی)-> ارادتمند خل و چلت،همان خود قدیمیت

....."

دلم گرفت....